|
|
10 สิงหาคม 2547 อ่าน 1497 ครั้ง |  พิมพ์ |  rss
บนถนนของโลกมายากล ที่เราเดิน อยู่นี้จะเห็นการแสดงหลากหลายรูปแบบที่เราชมกัน และ นี่คือที่มาของ บทความที่ท่านกำลังจะอ่านต่อไปนี้บางส่วนหนึ่งหรือส่วนใดในบทความนี้มันอาจจะแรงไปต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ ด้วยเจตนาที่ดี มิได้มีจุดประสงค์จะกระทบกระทั่ง ผู้หนึ่งผู้ใด แต่มีเจตนารมณ์ที่ดีที จะนำเสนอ เพียง เสี้ยวหนึ่ง หรือ ส่วนใดของบทความให้ได้ฉุกคิด ในการที่สร้างสรรค์ผลงานการแสดง ของนักมายากลไทยเรา ให้มีการพัฒนาเพื่อให้ทัดเทียมเท่าต่างประเทศ
ผู้เขียนเองหวังว่า บทความนี้คงจะเป็นแรงผลักดัน กับมีส่วนแนะนำสำหรับผู้ที่กำลังจะก้าวเข้ามาสู่เส้นทางสายนี้ ก้าวสู่ความสำเร็จ โดยไม่หลงทิศหลงทาง หรือไปแบบผิดบ้างถูกบ้าง ค้นหาสิ่งที่เราต้องการและชอบ ได้ถูกเป้าหมาย เริ่มกับตัวเอง ในการที่เราสนใจ ในมายากล ที่เราชอบ แต่ทุกท่านรู้ หรือทราบไหมว่าในความเป็นมายากลนั้น จริงๆแล้ว มันแฝงไปด้วย ศาสตร์ และอีกตัวหนึ่ง คือคำว่า ศิลปะ ในสองตัวนี้มีความหมายลึกซึ้งมากกับมายากล ศาสตร์ คือ สิ่งที่ควรเรียนรู้ และค้นหา ในความเป็นเนื้อหาสาระ เรื่องราวและวิธีการต่างๆพูดแบบง่ายๆว่า อะไรเป็นมาอย่างไร ที่มาและที่ไป พื้นฐานเป็นมาอย่างไร จุดนี้เองที่ทุกคน จะต้องเรียนรู้ ศิลปะคือ ที่มาของการ สร้างสรรค์ ความสวยงาม ความบันเทิง เริงรมย์ การนำเสนอ การบ่งบอกถึง อารมณ์ และจินตนาการซึ่งสามารถแสดงออกได้หลากหลายทาง ในการนำเสนอบอกกล่าว ไม่ว่าจะทางท่าทาง สีหน้า วัตถุ หรือสิ่งของต่าง ฯลฯ เป็นต้น เมื่อนำทั้ง สองสิ่งนี้มารวมกันในมายากล เราจะเห็นได้เลยว่า พวกเราเองยังต้องค้นหากันอีกมากมาย เหตุใด ที่ผมเองยังต้องบอกว่า พวกเรายังต้องค้นหา เพราะมันเป็นเรื่องยาก ที่เราจะค้นพบ และจะค้นพบได้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย
สาเหตุหลักใหญ่ที่ผมจะกล่าว ก็เนื่องจากว่า ทุกวันนี้พวกเรา ยังเรียนรู้กล กันแบบเคล็ดลับ ว่ามันทำได้อย่างไร พอรู้แล้วก็เล่น หรือแสดงเลยไม่ได้เรียนรู้เลยกันว่าจะนำมันมาแสดงอย่างไร ให้เกิดความสวยงามดูอย่างไรให้เกิดความน่ามหัศจรรย์ คือไม่ได้ค้นหาหรือศึกษาวิธีการให้ละเอียด เพิ่มเติม และฝึกให้เกิดความชำนาญกับเรียนรู้วิธีการแสดงให้ถูกต้อง และที่สำคัญ ในสังคมไทยเรา ยังเรียนรู้กัน แบบครูพักลักจำ ที่กล่าวมิได้ปฏิเสธเลยว่า ผู้เขียนไม่เคยเรียนรู้แบบนี้ เช่นกัน แต่ในความตั้งใจ ที่อยากจะปลูกฝั่งให้คนไทยนั้น มีความสร้างสรรค์ รู้จักคิดและดัดแปลง ไม่พยายามที่จะลอกเลียนแบบ โดยจุดหนึ่ง ให้เกิดจากความชอบของตัวเรา กับกลเม็ดของมายากลโดยอันดับแรก คิดและสร้างเรื่องราว และ จินตนาการในสิ่งที่เรา วาดไว้ จับและใส่มายากล ที่เราชอบเข้าไป จัดและลำดับ ให้ลงตัวกัน ที่สำคัญต้องคำนึงถึง พื้นฐานของความเป็นไปได้ และใส่ความเป็นตัวเราเข้าไปให้มากที่สุด ตรงนี้เองผมว่าทุกคนน่าจะรู้ เพราะว่าคุณ ไม่ใช่ เจสัน เบิรน์ หรือ เจฟ แมคไบรท์ หรือ ปีเตอร์ มารวีย์ และหากคุณ ยังไม่รู้ว่าคุณเองจะเล่นอะไร ก็คงจะมึนตึบน่าดู เพราะว่า แต่ละคนชอบไม่เหมือนกันบางคนชอบแบบหนึ่ง อีกคนชอบแบบหนึ่ง แล้วแต่ ให้ศึกษาและค้นคว้าไปคนละแบบ แต่จะบอกว่า คุณจะเก่งทุกอย่างหรือเป็นทุกอย่าง คงจะเป็นไปไม่ได้คนเราต้องมีความชำนาญและเก่งไปคนและแบบ ให้เก่ง หรือชำนาญไปสักอย่าง ก่ำกึ่ง กับสุภาษิต ที่ว่าคล้ายๆกัน อย่าจับปลาสองมือเดี๋ยวจะไม่ได้ดีสักมือ หรือ อีกอันหนึ่งอย่ามัวแต่ รักพี่ เสียดายน้องอันนั้นก็ดี อันนี้ก็ดี ฉันอยากเป็น อยากได้ ใส่ลงไป ซึ่งบางที มันเกินไปหรือเปล่า ครั้น จะให้เป็นไปเสียทุกอย่าง ให้ได้ไปเสียทุกอย่าง ผมว่าจะสับสนที่สำคัญผมว่ามันจะมั่วเสียมากกว่า อีกจุดหนึ่งไม่มีอะไรดีสักอย่างหรือประสบความสำเร็จสักอย่างนี่คือเรื่องจริงที่เรากล้าพิสูจน์ และมีตัวอย่างให้เราเห็นๆกันมาแล้ว การที่เราจะเรียนรู้ เราจะเรียนรู้เพื่ออะไร นำไปใช้งานอะไร เราต้องวิเคราะห์ และศึกษาโดยเฉพาะแหล่งที่มาและที่ไป วิธีการใช้งานต่างๆ ของและอุปกรณ์ที่คุณนำมา ใช้แสดง
คุณรู้หรือยังว่า มันใช้งานได้อย่างไร แบบไหนบ้าง เอาแต่ว่าเราซื้อ ซื้อแล้ว เราเล่น หรือแสดงได้หรือไม่ บางอย่างซื้อมาเล่นหรือ แสดงบางทีใช้ได้เพียงอย่างเดียว หรือบางทีใช้หรือนำมาเข้ากันไม่ได้ สิ่งเหล่านี้ที่กล่าวมาไม่ใช่ส่วนสำคัญ ในการที่คุณ จะเป็นนักแสดงมายากล(ผมขออนุญาติ ใช้คำว่านักแสดงมายากล แทนคำว่า นักมายากล) สิ่งที่ผมจะกล่าวต่อไปนี้ เป็นเรื่องของการสร้างความสนใจ สู่ผู้ชม ให้เกิดความบันเทิงความมหัศจรรย์ ในศาสตร์และศิลปของการแสดง ที่เราได้ถ่ายทอด กลเม็ดในทุกๆตัว ผมเชื่อว่า ณ. ถึงจุดนี้ ไม่มีท่านใดไม่ทราบ แต่จะทำอย่างไร ให้ผู้ชมประทับใจ และสนุกสนานกับมัน นั่นแหละครับ ที่เราต้องมาเรียนรู้กัน ในการที่จะเป็นนักแสดง (performer) ตรงนี้ซิครับที่ยาก และเราท่านต้องค้นหา ไม่ใช่ว่าคุณมีของแล้ว คุณก็เป็นนักแสดงได้ ไม่ว่าจะเป็นนักแสดงมายากล หรือ นักแสดงกายกรรม หรือไม่ว่านักแสดงตลกหรืออะไร หรือคุณมีของเยอะแยะ หรือของแพงๆแจ๋วๆสุดยอด จะแสดงได้ ไม่ใช่เลยผู้ชมไม่ได้ดูตรงนั้น
สิ่งที่ดูน่ากลัว กับการที่จะก้าวสู่การที่คุณจะไปเป็นนักแสดง เรื่องใหญ่สุดของเราคือ การที่คุณจะต้องเรียนรู้ในความเป็น ศิลปะในการถ่ายทอดและนำเสนอ (Showmanship) ทำอย่างไร ที่จะให้ผู้ชมสนุกสนาน มหัศจรรย์ และประทับใจในการแสดงของเรา ได้อย่างไร ตรงนี้ซิครับ เป็นเรื่องสำคัญ และยิ่งใหญ่ สำหรับพวกเรา ซึ่งถ้าจะถ่ายทอด และแนะนำกันได้นั้นยาก ถ้าคุณไม่เรียนรู้โดยตรง และยอมรับกับคำติชมแนะนำคุณก็จะไม่รู้เลยว่าคุณต้องทำอย่างไร ยกตัวอย่างง่ายๆ แบบว่า นักแสดงคนหนึ่ง เสกไพ่มาจากอากาศตั้งหลายสำรับ และหลายร้อยใบ มากมาย แต่ผู้ชมดูไม่รู้เรื่องกับนักแสดงอีกคนหนึ่งเขาได้เนรมิตไพ่มาจากอากาศได้โดยมองไปที่กลางอากาศและเนรมิตไพ่ออกมา และนำพาผู้ชมให้ฉงน และแปลกใจ ว่าไพ่เขาเรียกออกมาได้หลายใบเป็นไปได้อย่างไรและให้ผู้ชมจ้องมองโดยมีส่วนร่วม ไม่ได้เล่นอยู่คนเดียวกับคนแรกเสกไพ่ออกมาได้มากมาย แต่เขาไม่ได้ สื่อหรือนำเสนอว่า กำลังทำอะไร ว่ามันมาได้อย่างไรตรงนี้ที่เรากำลังจะสื่อให้เห็นว่า ไม่ใช่ว่าคุณเสกไพ่ได้เป็น หลายร้อยใบ ท่านั้น เทคนิคนั้นแล้วจะถือว่าคุณแสดงได้ หรือแม้กระทั่งเช่นเดียวกับว่ากายกรรม คุณโยนบอลได้เป็น 5,6 ถึงขนาด 7 ลูก หรือโยนพินคลับ ได้หลายท่าพิศดาร และมากมายหลายอันแล้วคุณจะแสดงได้ ผู้ชมจะประทับใจ หรือชื่นชอบเสมอไป คุณอาจจะกำลังจะหลงผิด หรือหลงทาง หลักของการแสดง ของการนำเสนอ ในการที่คุณจะทำอย่างไร อย่างไง ให้ผู้ชมรู้ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ นำเสนออะไร
ไม่ใช่ว่าคุณจะมานำเสนอ ว่าผมเป็นนักมายากล ผมเป็นนักกายกรรม ผมเป็นนักร้อง หรือดารานักแสดง ฯลฯผมโชว์ได้นะครับ ที่บอกว่าคุณกำลังหลงทาง หรือหลงผิด ก็เพราะว่าเราไปคิดเพี้ยนนำเสนอว่า เราแสดงได้เล่นได้ เราสามารถ ไม่ค่อยมีคนทำได้ หรือพูดแบบว่ามี น้อยคนที่จะทำได้ แบบเรา ผู้ชมต่างๆเหล่านั้น เขาไม่ได้ดูเราที่ตรงนั้น(อย่างมากเขาก็ดูและพูดกันว่า เออเอ็งเก่ง เอ็งเล่นได้ เพราะ เอ็งเรียนมา เอ็งซ้อม และฝึกมาถ้าข้าเรียน และฝึกบ้าง ข้าก็เล่นได้) สรุปผู้ชมที่ดู เขาต้องการอะไร หรือต้องการชมอะไร จริงๆแล้ว เขาเหล่านั้น ต้องการดูและชม ความสนุกสนาน ความบันเทิง ความมหัศจรรย์ เสียมากกว่า เมื่อถึงจุดๆหนึ่ง เขาพอใจเขาก็จะเกิดความประทับใจ และตบไม้ตบมือ และที่สูงสุด เขาก็จะจดจำเราไปแบบอาจมิรู้ลืม ถึงจุดนั้น เมื่อคิดถึงการแสดงในแบบเดียวกัน เขาก็จะคิดถึงเราอีก จนถึงกับ ติดต่อ หรือจ้างเราไปทำการแสดงอีก ก็ว่าได้ ถึงจุดนี้เราท่านคงจะเข้าใจและควรจะรู้ว่าต้องทำอย่างไรในฉบับหน้า เราจะมาพบกับสาระความรู้ต่างๆเกี่ยวกับมายากลกันต่อ ขอให้เพื่อนๆสมาชิก ชาวมายากลมีความสุขในการทำงาน กับศิลปะและศาสตร์ที่ท่านรักด้วยความจริงใจ อยากที่จะถ่ายทอด
 Magic Works!
Let's Go...Magic
พ็อกเก็ตบุ๊ค 12 อาชีพ เรียนลัด รวยเร็ว
สร้างงานทำเงิน ในทางเดินโลกมายากล
The Magician
TEP กับเคล็ดลับการเรียนของสาวน้อยผู้รักกิจกรรม
The Prestige หลุมพรางมายากล (ตอนจบ)
The Prestige กับดักมายากล (1)
ฝึกมายากลบนอินเทอร์เน็ต
จอมเวทมนตร์จิ๋ว ในโลกมายากล
|
|
 |
ค้นพบ ค้นหา
