|
|
18 พฤษภาคม 2550 อ่าน 3484 ครั้ง |  พิมพ์ |  rss
อ.มามาด้า จากศูนย์ส่งเสริมศิลปะมายากล มาเล่าถึงกลทีเด็ดอย่างการเสกให้อนุสาวรีย์ชัยฯ หายไป!!!
ทำยังไงถึงได้มาเป็นนักมายากล?
เมื่อตอนอายุ 13 ผมได้แรงบันดาลใจจากรายการของคุณเสกสรร ภู่ประดิษฐ์ ตอนนั้นมีนักมายากลญี่ปุ่น 2 คน ชื่อมิสเตอร์ชิมาดะ ซึ่งพอเดินออกมาเนี่ยเขาจะเนรมิตนกออกมาจากกลางอากาศได้หลากหลายรูปแบบ ส่วนอีกคนชื่อมาซากุมิ ซาโกะ คนนี้จะเป็นนักเล่นกลสไตล์ที่มีเอฟเฟกต์พวกไฟอยู่บนมือ ตึ้ม! ขึ้นมากลายเป็นนก เป็นพัด หรือเป็นไพ่ขึ้นมา แล้วอยู่ดีๆ พัดอันนั้น ก็กลับไปเป็นนกอีก
คุณเรียนมายากลจากไหน?
เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วมันไม่มีโรงเรียนสอนหรอก และก็ไม่มีคนที่จะสอนเป็นเรื่องเป็นราว สำหรับผมได้เรียนรู้กับนักเล่นกลชื่อ Prince Yamaha ซึ่งถือว่าท่านคืออาจารย์ของผม เมื่อก่อนเราก็ต้องตามเขาไปดูไปศึกษา แล้วเราก็ต้องไปค้นคว้าศึกษาจากตำราอื่นๆ แต่โดยพื้นฐานแล้วจะเรียนรู้แบบปากต่อปาก กลบางตัวเรายังไม่เคยเห็นเลยว่าเป็นยังไง เขาก็จะเขียนลงในกระดาษแล้วให้กลับไปลองทำดู
กลแรกที่คุณเล่นเป็นกลอะไร?
เป็นกลชุดเอาผ้ายัดใส่ในมือ พอยัดในมือเสร็จก็ขยี้ช้าๆ เปิดขึ้นมามันก็หายไป หรือเอาบุหรี่ร้อนๆ ยัดลงไปเปิดขึ้นมาบุหรี่หายไป ตอนนั้นเป็นช่วงปลายอายุ 13 ในสมัยก่อนถ้าเราจะเรียนกลก็ต้องเริ่มเรียนกลอุปกรณ์ก่อน ซึ่งกลอุปกรณ์นี้มันต้องใช้การบังคับการเบี่ยงเบนความสนใจ ในขณะที่คุณทำของหายไป คุณจะต้องมีการเบี่ยงเบนว่าผ้ามันหายไปได้อย่างไร มีจุดไหนที่ทำให้ผู้ชมคล้อยตามไปว่าผ้าได้หายไปจากมือคุณ ในขณะเดียวกันอีกมือหนึ่งเรามีการซ่อนอยู่
ตอนวัยรุ่นคุณคงป๊อปปูล่าร์ในหมู่เพื่อนๆ มากเลยใช่ไหม?
ใช่ครับ หลายๆ คนวิ่งเข้ามาดูว่าเราทำยังไง อาจารย์และเพื่อนที่โรงเรียนก็อยากให้เราขึ้นไปแสดงมายากล ไม่ว่าจะเป็นงานห้องสมุด งานโรงเรียน หรือแม้กระทั่งงานเข้าค่ายลูกเสือ ผมบอกได้เลยว่ามายากลเป็นสิ่งที่น่าพิสมัย คนจะมองคุณเป็นฮีโร่ค่อนข้างมาก เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้แต่เราสามารถทำได้
ช่วงนั้นแฟนตรึมเลยสิ?
ค่อนข้างเยอะครับ (หัวเราะ)
คุณเป็นนักมายากลเต็มตัวตอนไหน?
ผมเริ่มแสดงเอาจริงเอาจังเป็นอาชีพตอนอายุประมาณ 20-21 ตอนนั้นได้รางวัลชนะเลิศการประกวดนักมายากลยอดเยี่ยมปี 2532 แล้วก็เป็นแชมป์สมัครเล่นของเมืองไทยด้วย
เวลาแนะนำตัวว่าเป็น "นักมายากล" คนฟังมีปฏิกิริยายังไง?
เขาก็ "ลองเล่นให้ดูหน่อย" มีหลายคนถามว่า "ทำแบบเดวิด ค็อปเปอร์ฟิลด์ ได้ไหม?" ซึ่งผมไม่สามารถบอกได้ เพราะมันเป็นจรรยาบรรณของนักมายากล เขาจะไม่เปิดเผยความลับ ขณะเดียวกันเราก็ไม่จับผิดนักมายากลด้วยกัน ข้อที่สามคือ ต้องฝึกหัดอยู่เสมอ และข้อสุดท้ายคือ จะไม่แสดงซ้ำในวาระเดียวกัน เมื่อคนดูต้องการให้เล่นอีกครั้ง คุณต้องบอกว่าเล่นไม่ได้ เพราะเล่นครั้งแรก คนดูสนุกสนานเฮฮา มหัศจรรย์ เป็นไปได้ยังไง แต่เมื่อครั้งที่สองคนดูจะเริ่มจับผิดแล้ว แต่ก็มีบางคนนะ ที่เวลาเราแนะนำตัวว่าเป็นนักมายากลแล้วเขาไม่ชอบ เพราะคิดว่าเราจะมาหลอกเขาหรือเปล่า
เคยเล่นกลแล้วโดนจับผิดได้บ้างไหม?
ก็มีครับ โดยพื้นฐานเนี่ย คุณจะเล่นเก่งขนาดไหนก็แล้วแต่ โอกาสพลาดมันมี อย่างกลที่เป็นอุปกรณ์ใช้ฝีมือ คุณจะมีโอกาสพลาดสูง โดยเฉพาะกลที่ผมเล่นเนี่ย แปดสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไปเป็นกลฝีมือ ทุกอย่างมันจะมีการพลาดกันได้ ทีนี้เราพลาดแล้วก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนว่าเลิกเล่นชุดนั้นไปเลย หรือว่าใช้การเคลื่อนไหวมาบังมาซ่อนมาแทนที่
ที่ว่าพลาดนั้นพลาดยังไง?
ส่วนใหญ่แล้วเรื่องเทคนิคจะไม่พลาดหรอก แต่กลไกที่ตัวอุปกรณ์นั่นแหละที่อาจมีพลาดนิดหน่อย บางทีเราเซตไม่ดี เวลาเสกมันออกมาอาจจะหลุดนิดนึง ออกมาแล้วดูไม่สวยเท่าที่ควร อย่างเอาผ้ามาเนรมิตนกขึ้นมาหนึ่งตัว แต่ยังไม่ทันที่จะเนรมิต นกดันออกมาก่อน (หัวเราะ) อะไรประมาณนี้
เดี๋ยวนี้มีอุปกรณ์มายากลขายเยอะแยะ เราไปซื้อมาแล้วหัดเล่นเองก็สามารถเป็นนักมายากลได้แล้วใช่ไหม?
อันนั้นคือคุณเล่นได้ เป็นการเล่นชุดเดียวจบ แต่จะนำมาดัดแปลงทำให้ต่อเนื่องกัน หรือสร้างเป็นเรื่องเป็นราวไม่ได้ อย่างที่ขายกันอยู่นั้นมันเป็นการสาธิตมายากลมากกว่า ถ้าจะเป็นนักมายากล คุณต้องเรียนรู้ด้านการแสดงเคล็ดลับต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องของวิธีการนำเสนอมันจะมาช่วยคุณในเรื่องการเบี่ยงเบนความสนใจ ภาษาทางมายากลเรียกว่า Movement & Present ซึ่งนำสองตัวมาผนวกกับแมจิกแล้วถึงจะออกมาดีที่สุด
คุณเสกอะไรให้หายได้บ้าง?
ผมเคยทำรถเก๋งฟอร์ดหายมาแล้ว แต่ถ้าจะเอากันจริงๆ ก็ทำได้หมดครับ
ถ้างั้น... ทำอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิให้หายได้ไหม?
ได้สิครับ แต่อย่างแรกเลยคุณต้องขออนุญาตจากรัฐบาลก่อน แล้วก็ต้องมีค่าใช้จ่ายอย่างน้อยประมาณ 2-3 ล้านบาท ซึ่งกลตรงนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นผมเท่านั้น ใครๆ ก็สามารถทำให้หายได้
กลแบบไหนยากที่สุด?
กลที่ใช้ความสามารถส่วนตัวเกี่ยวกับการใช้ความว่องไวของมือ และก็การแสดงใหญ่ๆ เช่นกลแยกร่าง ซึ่งตรงนั้นจะยากที่การนำเสนอ มันต้องใช้เวลาในการฝึกฝนนาน ต้องใส่ใจในการแสดง เพื่อทำให้คนดูเห็นว่ามันเป็นไปไม่ได้
กลเด็ดของคุณคืออะไร?
หยิบพัดขึ้นมาแล้วพัดนั้นหายไปกลายเป็นร่ม หยิบกระดาษขึ้นมาจุดไฟถืออยู่ในมือ ปาไปหาคนดูกลายเป็นสายรุ้ง 30-40 เส้น ผมเป็นคนเดียวที่เป็น Original Act ที่แสดงอยู่ในเมืองไทย เพราะว่าการแสดงนี้ค่อนข้างลงทุนสูง นำกลับมาใช้อีกไม่ได้ แสดงแล้วทิ้งไปเลย ค่าใช้จ่ายประมาณ 700-1,200 บาท แล้วก็ชุดเด็ดที่วางจำหน่ายอยู่ตอนนี้ก็คือชุดที่หยิบผ้ามาสะบัดแล้วผ้าหายกลายเป็นร่ม
ถ้ามีเงินสัก 5 พันบาทแล้วไปเรียนกับคุณ เราจะเล่นกลอะไรเป็นบ้าง?
หยิบช้อนมาสะบัดๆ ให้งอได้ หยิบเหรียญมาหลายๆ เหรียญแล้วจับแขวนกลางอากาศแล้วหายไป เขาเรียกกลประเภทนี้ว่า Street Magic ซึ่งคุณไม่จำเป็นต้องมีอุปกรณ์อะไรเลย
แล้วถ้าจะเรียนระดับสูงสุดล่ะ มีค่าเรียนอยู่ที่เท่าไหร่?
ประมาณ 4 หมื่นบาท ซึ่งราคานี้รวมทั้งตัดชุดการแสดง การนำไปใช้งาน เดินเล่นตามโต๊ะ หรือบนเวทีเนรมิตนก ตัดคนแยกร่าง ฯลฯ
นักมายากลในเมืองไทยมีเยอะไหม?
ในเชิงทำการแสดงมีประมาณ 30-40 คณะที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง นอกจากนั้นเป็นพวกสมัครเล่นประมาณ 300-400 คน
แล้วค่าจ้างแพงไหม?
โดยพื้นฐานก็ประมาณ 3,000-4,000 บาท ถ้ามีชื่อเสียงหน่อยก็ 8,000-15,000 บาท แต่เอาแบบมืออาชีพจริงๆ อย่างผม ก็ราวๆ 30,000-40,000 บาท ต่อการแสดง 20-30 นาที
 Magic Works!
Let's Go...Magic
พ็อกเก็ตบุ๊ค 12 อาชีพ เรียนลัด รวยเร็ว
สร้างงานทำเงิน ในทางเดินโลกมายากล
The Magician
TEP กับเคล็ดลับการเรียนของสาวน้อยผู้รักกิจกรรม
The Prestige หลุมพรางมายากล (ตอนจบ)
The Prestige กับดักมายากล (1)
ฝึกมายากลบนอินเทอร์เน็ต
จอมเวทมนตร์จิ๋ว ในโลกมายากล
|
|
 |
The Magician
